Monday, June 15, 2009
Saturday, March 7, 2009
കാത്തിരിപ്പ്‌
നീ വന്ന നാള്‍ മുതല്‍
എത്രവേഗമാണ്‌
കാലംകുതറിമാറിയത്‌
ഇന്നിപ്പേങറ്റ കരിന്തിരി
കത്തിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു
സ്‌്‌നേഹം പകര്‍ന്ന്‌
അഗ്നി പടര്‍ത്താന്‍
നീയെവിടെ ?
സുചിത്ര. 9 ബി
എത്രവേഗമാണ്‌
കാലംകുതറിമാറിയത്‌
ഇന്നിപ്പേങറ്റ കരിന്തിരി
കത്തിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു
സ്‌്‌നേഹം പകര്‍ന്ന്‌
അഗ്നി പടര്‍ത്താന്‍
നീയെവിടെ ?
സുചിത്ര. 9 ബി
രാത്രിയില്‍
ഇരുട്ടില് ഞാനനാഥയായ്‌
ഹൃദയം
വിതുമ്പി,വെട്ടമില്ലല്ലോ
നിഴല്‍പോലും
നക്ഷത്രങ്ങള്
ഉപേക്ഷിച്ചുപോയ
രാത്രിമാത്രം
വരണ്ട കാറ്റില്‍എന്തോപറയാന്‍ തുടങ്ങി.
സുകൃത. 8 സി
ഹൃദയം
വിതുമ്പി,വെട്ടമില്ലല്ലോ
നിഴല്‍പോലും
നക്ഷത്രങ്ങള്
ഉപേക്ഷിച്ചുപോയ
രാത്രിമാത്രം
വരണ്ട കാറ്റില്‍എന്തോപറയാന്‍ തുടങ്ങി.
സുകൃത. 8 സി
Monday, February 9, 2009
YATHRA
മരിക്കാത്ത ഓര്‍മ്മകള്‍
SWAYAMPRABHA IX Eബാംഗ്ലൂരിലേക്കുള്ള ആ യാത്ര മറക്കാന് കഴിയാത്ത ഒന്നാണ്‌. നിശ്ചയിച്ചായിരുന്നില്ല പോയത്‌. തലേദിവസം അച്ഛനും അമ്മയും എന്തോ പറയുന്നുണ്ട്‌, ഞാനത്‌ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. പിന്നെയാണമ്മ പറഞ്ഞത്‌, നാളെ ബാംഗ്ലൂരില്‍ പോവുകയാണെന്ന്‌. ഇതു കേട്ട പാതി ഞാന്‍ ഡ്രസ്സെല്ലാം ബാഗിലാക്കി എന്നിട്ടു പോയി കിടന്നുറങ്ങി. നേരം ഇത്ര പെട്ടന്ന്‌ പുലര്‍ന്നോ ഞാന്‍ കണ്ണുതിരുമ്മി ക്ലോക്കിലേക്ക്‌ നോക്കി. ഏഴുമണി. ഞാന്‍ ധൃതിയില്‍ ചാടിയെണീറ്റു കുളിച്ചു പോവാന്‍ ഒരുങ്ങി നിന്നു. കുറ്റിപ്പുറം സ്റ്റേഷനില്‍ നിന്നാണ്‌ ട്രെയിന്‍ കയറിയത്‌. ഞായറാഴ്‌ചയായതുകൊണ്ടാണെന്ന്‌ തോന്നുന്നു ഭയങ്കര തിരക്ക്‌. ഏകദേശം ശ്വാസം മുട്ടുന്നത്‌ പോലെയുണ്ട്‌. ട്രെയിന്‍ സഞ്ചരിക്കാത്തതുപോലെയും. ദീര്‍ഘസമയത്തിനുശേഷമൊന്ന്‌ തിരക്കൊഴിഞ്ഞു. ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ സീറ്റ്‌ കിട്ടി. ഞാന്‍ ജനലിനടുത്താണ്‌ ഇരുന്നത്‌. പുറം ലോകത്തെ കാഴ്‌ചയില്‍ ഞാന്‍ മതിമറന്നിരുന്നുപോയി. ഏതോ സ്റ്റേഷനില്‍ നിര്‍ത്തിയപ്പോഴാണ്‌ ഞാന്‍ സമയമറിയുന്നത്‌. പന്ത്രണ്ടുമണി. കാപ്പിയും, ചായയും അങ്ങനെ പലതുമായി വില്‍പനക്കാര്‍ വന്നിട്ടുണ്ട്‌. കാപ്പികുടിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം മനസിലുദിച്ചു. ആഗ്രഹം മനസ്സിലാക്കിയെന്നമട്ടില്‍ അച്ഛന്‍ കാപ്പി വാങ്ങിതന്നു.പിന്നീടുള്ള കുറെ സമയത്തെ ട്രെയിന്‍ യാത്ര എന്നെ ഹരംകൊള്ളിച്ചു. സന്ധ്യയായതറിഞ്ഞില്ല. കുന്നിന്‍ ചരിവിന്റെ വലതുവശത്തുകൂടെ ട്രെയിന്‍ ചാഞ്ഞും ചരിഞ്ഞും ചൂളമിട്ടുകൊണ്ടും പോയ്‌ക്കൊണ്ടിരുന്നു. സന്ധ്യമയങ്ങുംതോറും മഴക്കാറും കൂടി വന്നു. മഴപെയ്യാന്‍ തുടങ്ങിയതോടെ ഒരിളം തണുപ്പ്‌ പടര്‍ന്നു. ട്രെയിനിന്റെ ജനലഴികളില്‍ ഒളിഞ്ഞിരുന്ന ഗ്ലാസ്‌ താഴ്‌ത്തി. ആകെ ഒരിരുട്ടായി പുറംലോകം കാണപ്പെട്ടു. കുന്നിന്‍ ചരിവിലെ ഓലക്കുടിലുകളിലെ നാളെ എന്റെ കണ്ണിനെ വിസ്‌മയം കൊള്ളിച്ചു. ഏകദേശം കുന്നും, മലയും കടന്ന്‌ നഗരങ്ങളുടെ അടുത്തെത്തിയെന്ന്‌ തോന്നുന്നു. സൂര്യനുദിച്ചപോലെ, നിറയെ പ്രകാശം, ട്രെയിന്‍ നിശ്ചലമായി. അച്ഛനെന്നെ വിളിച്ചു. ഇറങ്ങ്‌. ഞാനെണീറ്റ്‌ പുറത്തേക്കു കടന്നു. കുളിരുനിറഞ്ഞ മഴ കയ്യില്‍ കുടയില്ല. എങ്കിലും നനയാതെ ഒരു ഷെഡില്‍ കയറി നിന്നു. അമ്മായിയും മകനും കൂടി ഞങ്ങളെ വിളിക്കാന്‍ വന്നിരുന്നു. താമസിയാതെ ഞങ്ങളവരുടെ കാറില്‍ കയറി അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക്‌ തിരിച്ചു. മഴയായതിനാല്‍ പുറംലോകഭംഗി ആസ്വദിക്കാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു. വീടെത്തിയതറിഞ്ഞില്ല. ഞാന്‍ കാറില്‍ നിന്ന്‌ ചാടിയെണീറ്റ്‌ വീടിനുള്ളില്‍ കയറി. മേമയും കുട്ടിയും ഞങ്ങളെ ആഗതം ചെയ്‌തു. ചെറിയൊരു തലവേദനയെന്നെ അലട്ടിയിരുന്നു. ഞാന്‍ ഭക്ഷണം കഴിച്ചയുടനെ കിടന്നുറങ്ങി. ഉറക്കം വന്നതറിഞ്ഞില്ല. പിന്നെ സൂര്യപ്രകാശ രശ്‌മികള്‍ കണ്ണിനെ ഇക്കിളിയാക്കുമ്പോഴാണ്‌ ഞാന്‍ കണ്ണുമിഴിക്കുന്നത്‌.എങ്കിലും ഞാന്‍ ജനാലയോട്‌ ചേര്‍ന്നിരുന്നു. ഓര്‍മ്മകളോരോന്നായ്‌ പെറുക്കിയെടുത്തു. ഒരു മാലകോര്‍ക്കാനുണ്ട്‌. വിട പറയുമ്പോള്‍ ചെറിയൊരു സങ്കടം ഇളം കാറ്റ്‌ എന്നോടൊത്തുകൂടി പിന്നെ ഉറങ്ങി പുലര്‍ച്ചയായി ഉണര്‍ന്നു നോക്കുമ്പോള്‍ കുറ്റിപ്പുറം സ്റ്റേഷനിലെത്തിയിരിക്കുന്നു. ഓട്ടോയില്‍ ഞങ്ങള്‍ വീട്ടിലെത്തി. ബാംഗ്ലൂരിലേക്കുള്ള യാത്ര മറക്കാന് കഴിയാത്ത ഒന്നായി. എന്തിന്‌! ഹൃദയസ്‌പര്‍ശിയായി ഇന്നും മരിക്കാതെ ഇനി ഒരിക്കലും മരണമില്ലാതെ എന്റെ ചില്ലിട്ടുവച്ച ഓര്‍മ്മകളില്‍ ഓടിക്കളിക്കുന്നു.
Saturday, January 17, 2009
Thursday, January 1, 2009
Wednesday, December 24, 2008
NSS SEVAN DAYS CAMP - SOME MOMENTS
INAUGURATION BY SRI.CHATHAPPAN, PRESIDENT, TAVANUR PANCHAYATH
PRAYER
Tuesday, December 16, 2008
ഉരുക്കുമനുഷ്യന്‍
നിതികേടിനോടുമുള്ള സന്ധിയില്ലാത്ത സമരമാണ്‌ കേളപ്പന്‍ എന്ന നാമധേയം നമ്മുടെ ഓര്‍മ്മയില്‍ കൊണ്ടുവരുന്നത്‌. ഒതേനനു ജന്മം നല്‍കിയ ഉത്തരകേരളത്തിലെ വീരന്മാരുടെ സംസ്‌കാരമാണ്‌ ആ ജീവിതത്തിനും നിറം കൊടുത്തതെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ തെറ്റില്ല. ആ സംസ്‌കാര സ്രോതസ്സില്‍ മുളച്ചുപൊന്തിയ ജീവിതം, ഗാന്ധിയെന്ന ഉദയാര്‍ക്കന്റെ കുങ്കുമപ്രഭ തട്ടി വിടര്‍ന്നപ്പോള്‍ അത്‌ കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യജീവിതമണ്‌ഡലത്തില്‍ അഹിംസാത്മകയുദ്ധത്തിന്റെ അത്ഭുതശക്തിയായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടു എന്നുമാത്രം. ഒന്നോര്‍ത്താല്‍ ആ ജീവിതവും പ്രവൃത്തികളും ആര്‍ക്കുംവേണ്ടി നിര്‍വഹിക്കപ്പെട്ടതല്ല, അതൊരു ആത്മപ്രേരണയുടെ അദമ്യമായ ആവിഷ്‌കരണം മാത്രമായിരുന്നു. അതങ്ങനെയായിരുന്നില്ലെങ്കില്‍ അദ്ദേഹം അസന്തുഷ്‌ടനാകുമായിരുന്നു, അസ്വസ്ഥനാകുമായിരുന്നു. അതാണു വസ്‌തുത.ജീവിച്ചിരുന്ന കാലമത്രയും കൂടെ നടന്നപ്പോഴെല്ലാം നമ്മിലൊരുവനെപ്പോലെ മാത്രം നാം അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടു എന്നതാണ്‌ നമുക്കു പറ്റിയ തെറ്റ്‌. ആ ജീവിതത്തിന്റെ ആഴവും പരപ്പും ശരിക്കും കണ്ടറിയാന്‍ വൈകിപ്പോയി. കണ്ടറിയാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോഴേക്ക്‌ അതാ, സംഭവബഹുലമായ സ്വന്തം ജീവിതത്തെ സംഗലേപരഹിതനായി തിരിഞ്ഞു നോക്കി പുഞ്ചിരി പൊഴിച്ചുകൊണ്ട്‌ മുള്ളന്‍പന്നിയുടെ പീലിപോലെ എഴുന്നുനില്‍ക്കുന്ന മുടിയും നിബിഡമായ ശ്രവണരോമങ്ങളും പ്രോജ്ജ്വലിക്കുന്ന വലിയ കണ്ണകളുമായി, മുറിക്കയ്യന്‍ ഷര്‍ട്ടിട്ട ഹ്രസ്വകായനായ ആ ഉരുക്കുമനുഷ്യന്‍ പെട്ടെന്നു കാലയവനികയ്‌ക്കുള്ളില്‍ മറഞ്ഞുകളഞ്ഞു. ദയവുചെയ്‌ത്‌ എന്നെ ആരാധിച്ചകറ്റാതെ അനുകരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ച്‌ എന്നെ സന്തുഷ്‌ടനാക്കൂ. എന്നൊരു കനത്ത താക്കീതിന്റെ മുഴക്കമുള്ള ശബ്‌ദം മാത്രം യവനികയ്‌ക്കുള്ളില്‍ നിന്നു പുറപ്പെട്ട്‌ ഇന്നും മാറ്റൊലിക്കൊള്ളുന്നു !
from'KELAPPAN' by Prof. M.P.Manmadhan
Subscribe to:
Posts (Atom)